Categorie archief: • Grootse Essays

‘Verdwaald in Vlaanderen. Over De verloren zoon van Gerard Walschap’

De verloren zoon van Gerard Walschap is een nagenoeg realistische verwerking van de bijbelse parabel. Maar de roman profileert zich ook als een duidelijk protest tegen de Vlaamse kerkelijke autoriteiten en levert forse kritiek op het benauwende kleinburgerlijke Vlaanderen. Hans van Stalen schetst een levendig beeld van eigentijdse literaire visies op Lucas’ parabel, en laat zien dat Walschaps roman daarin een unieke plaats inneemt.

Lees verder ‘Verdwaald in Vlaanderen. Over De verloren zoon van Gerard Walschap’

Advertenties

Hans Bertens: Springlevend postmodernisme in romans van Pfeijffer, De Vries, Verhelst en Jongstra

Download hier de PDF Bertens_Postmodern

Na de hoogtepunten van de jaren zeventig en tachtig – romans van Thomas Pynchon, Robert Coover, Italo Calvino, Georges Perec, John Fowles, D.M. Thomas en vele anderen – raakte het postmodernisme al vrij snel veel van zijn glans kwijt. Marxistische literaire critici zoals Fredric Jameson en Terry Eagleton betoogden dat het postmodernisme niets meer was dan een oppervlakkige en nogal hysterische manifestatie van een zich in ontbinding bevindend late capitalism (een term die in die jaren veel gebruikt werd), terwijl voor de meer traditionele critici de postmodernisten niets te bieden hadden dat de plaats zou kunnen innemen van de humanistische waarden die ze met zoveel dedain afwezen. Het duurde niet lang voordat ook een jongere generatie schrijvers zich tegen hun postmoderne voorgangers keerde, vooral in de Verenigde Staten, waar het postmodernisme ook dominanter was dan in bijvoorbeeld West-Europa. Raymond Carver, David Foster Wallace, Dave Eggers, Jonathan Franzen en anderen lieten zich nogal duidelijk uit over de voos- en holheid van die voorgangers.

Maar dat is allemaal verleden tijd.

Lees verder Hans Bertens: Springlevend postmodernisme in romans van Pfeijffer, De Vries, Verhelst en Jongstra

Hans van Stralen: ‘You’re all alone’. Existentialistische motieven in ‘Twelve Angry Men’ van Reginald Rose

PDF_Stralen, van_Reginald Rose_4 dec 15

Vaak wordt het existentialisme (1935-1960) als een typisch Europese stroming beschouwd, die zich het duidelijkst in Frankrijk en Duitsland heeft gemanifesteerd.[1] Deze situering heeft alles te maken met de twee wereldoorlogen, die zich voornamelijk op dat grondgebied afspeelden, en met een lange traditie van reflexieve filosofie – wijsbegeerte die tot inzicht tracht te komen door reflectie op het pre-reflexieve denken, zoals vanaf Descartes ontvouwd – die in de genoemde landen gedachtegoed heeft verspreid dat door latere existentialisten, zoals Sartre, De Beauvoir en Camus, werd uitgewerkt. Lees verder Hans van Stralen: ‘You’re all alone’. Existentialistische motieven in ‘Twelve Angry Men’ van Reginald Rose