Simon Mulder: ‘Wiens Wilde is het eigenlijk?’

OVER DE APPROPRIATIE VAN OSCAR WILDE

‘Oi, Oscar Wilde!’
De tweede klas van de school waar ik Klassieke Talen gaf was op excursie naar Londen. Nietsvermoedend kuierde ik iets voor de groep uit langs de kade van de Theems ter hoogte van London Eye, toen een daar toevallig pauzerende Charlie Chaplin-imitator opkeek van zijn smartphonescherm, naar mij wees en riep: ‘Oi, Oscar Wilde!’

Het onverwachte gevolg van het feit dat ik mijn haar kort ben gaan dragen, is dat ik tamelijk vaak voor Oscar Wilde (1854-1900) aangezien word – ofwel, door lieden die wat minder lezen, voor Tonio, de ongelukkig omgekomen zoon van A.F.Th. van der Heijden, die op het omslag van diens gelijknamige succesvolle in-memoriamroman staat afgebeeld met een foto waarop hij een karakteristiek portret van Wilde imiteert, compleet met stok, slappe zijden vlinderdas en bontkraag. Voor een voordragend dichter die ook vaak in de Romantische hoek gezet wordt en – toegegeven – ooit voornamelijk zijn inspiratie uit de late 19e eeuw haalde en het daarbij ook niet onbelangrijk vindt om zich naar de gelegenheid te kleden, is zulk een vergelijking des te confronterender. Lees verder Simon Mulder: ‘Wiens Wilde is het eigenlijk?’

Vicente Huidobro: ‘Poëzie met samengevouwen vleugels’

DE ARCTISCHE GEDICHTEN
Introductie en vertaling M. Vanderzee

Hoewel hij minder bekend is, kan Vicente Huidobro (1893-1948) er samen met Pablo Neruda, Gabriela Mistral, Pablo de Rokha en Nicanor Parra aanspraak op maken de belangrijkste Chileense dichter van de 20e eeuw te zijn. En samen met Neruda, internationaal gezien, de invloedrijkste. Lees verder Vicente Huidobro: ‘Poëzie met samengevouwen vleugels’

Beriggie #16: Die Woordfees

Eens per jaar vindt in Stellenbosch ‘die Woordfees’ plaats, een van de grootste festivals voor Afrikaans in Zuid-Afrika. Het is een twee weken durende viering van muziek en literatuur, met debatsessies, interviews en natuurlijk de nodige braai, koeksister en glasies soete. Vaste prik is inmiddels ook een afvaardiging van Nederlandse en Vlaamse schrijvers. Lees verder Beriggie #16: Die Woordfees

Beriggie #15: Feit, fictie en de Bijbel

Tijdens een college over de historische roman belandde ik met Zuid-Afrikaanse studenten in een discussie over waarheid, feit en fictie, en meer precies de grenzen daartussen. Daaruit had zich een brave, tekstinhoudelijke analyse van het proza in kwestie kunnen ontwikkelen, waarbij we de drie begrippen waarop we zoëven besloten hadden zouden hebben geoperationaliseerd in narratologische termen. Bijvoorbeeld: hoe is deze hoofdpersoon fictioneler dan die uit de andere roman, en waar zie je dat in de tekst? Maar dat zou zelfs in het bachelorcollege een parochiale onderneming zijn geweest, en bovendien hadden enkele studenten een beter plan. Ze wilden meteen maar de Bijbel als casus nemen. Lees verder Beriggie #15: Feit, fictie en de Bijbel

Beriggie #14: Een bibliotheek van allemaal

De Nationale Bibliotheek in Kaapstad, het equivalent van de Koninklijke Bibliotheek in Den Haag, heeft nieuwe publieke computers, 16 stuks, met gratis internet. Op weg naar mijn bureau bij Bijzondere Collecties loop ik ‘s ochtends altijd langs een rij wachtenden voor de computers. Het valt me op dat er nooit een blanke tussen staat. In mijn statige leeszaal met hoge boekenkasten en rijen oude drukken zie ik daarentegen amper niet-blanken. Lees verder Beriggie #14: Een bibliotheek van allemaal